Column: Een veilig gevoel?

Een column van de voorzitter: "Een veilig gevoel?"

Als de dijken breken. Volgens sommigen een kijkcijferhit (wat een woord trouwens) die tot nadenken stemt. Ik vind het de zoveelste in de reeks van soapseries. Bedenk een onderwerp en maak een programma met zo min mogelijk onkosten, voor zoveel mogelijk kijkers. Een kaskraker, voorbeelden te over. De PZC haakte daar onlangs aardig op in met: “kijkcijferhit die tot nadenken stemt.” In de waterrijke provincie Zeeland moet dit wel aanslaan, zo heeft de redactie waarschijnlijk gedacht.

Dat is niet helemaal onterecht, want Zeeland gaat zijn dijken binnenkort onbedoeld extra versterken en nog wel boven de landelijke norm. Een nieuw verdienmodel is ingezet om de kosten zo laag mogelijk te houden. Een soort crowdfunding met een maximaal rendement. Dat hebben wij niet helemaal zelf bedacht, het is gekopieerd van de Duitse en Belgische tolheffing. Belast buitenlanders zoveel mogelijk om de wegen te betalen. Zeeland heeft kennelijk gedacht: 'beter goed gejat dan slecht bedacht', en gaat droomvakantievilla’s verkopen aan onze aangrenzende oostelijke en zuidelijke buren.

Op die wijze wordt geld ingezameld voor ‘het goede doel’. Het is de bedoeling dat onze Duitse en Vlaamse vrienden (lees toeristen) gaan meebetalen aan de nieuwe dijkversterking. Daartoe wordt om te beginnen de Brouwersdam bij wijze van pilot verbreed en verstevigd. Door de dijk breder te maken, moet deze langer bestand zijn tegen mogelijk toekomstige superstormen. De droomvilla’s met aanliggende jachten op het nieuw te creëren Brouwerseiland zullen bij zo’n storm mogelijk wegwaaien, maar het nieuw te vormen eiland zal de bedachte stormen moeten kunnen weerstaan. "Brouwerseiland staat voor de droom over leven zoals het zou moeten zijn. Leven op een eiland. Zorgeloos, midden in de natuur, omringd met alles wat het leven goed en leuk maakt. Een leven geleefd op een prachtig stukje aarde." Aldus de reclameboodschap van de makelaardij. Een heuse eilandvisie, niet verder kijken en denken dan je eigen eilandje!

Wie wil er nu niet mee snoepen van deze unieke belastingtruc? Jazeker, onze dijkgraaf Toine Poppelaars heeft het spelletje door, althans dat denkt hij. Alles lijkt op de schouders van de premier terecht te komen in de serie ‘als de dijken breken’. "Zo werkt het niet in de praktijk", zegt hij in de PZC van 25 november jl. Over de waterschappen wordt in de serie bijvoorbeeld totaal niet gesproken. Ook de feitelijke informatie rammelt soms, aldus de dijkgraaf.

Nee Toine, het rammelt bijna helemaal, bijna wel te verstaan. Je hebt gelijk dat de waterschappen bij een dergelijke grote ramp niet in beeld zijn. Het zijn immers uitvoeringsorganisaties, die moeten dan luisteren naar hogere overheden en dat wordt wennen voor de waterschappen. Nog eens een voorbeeld waarom waterschappen beter bij de provincies gevoegd kunnen worden. Dat is ook nog eens eerlijker en goedkoper!

Als de dijken breken, hoeven wij ons over vluchten niet veel illusies te maken. VVD-minister Schultz van Haegen zei onlangs in RTL Late Night, naar aanleiding van de serie: "Een derde van ons land kan overstromen. Daar wonen 3,5 miljoen mensen. Als het echt misgaat, denken we dat we zo’n 15 procent van de mensen uit de Randstad wegkrijgen; 85 procent moet voor zichzelf zorgen tijdens de ramp."

En hoe is dat in Zeeland met zijn eilandenstructuur? Daar komt de kerncentrale nog eens bij. Vluchten kan niet meer, om de songtekst van Frans Halsema en Jenny Arean maar eens te gebruiken. Het nieuw te vormen eiland kan dan ook niet meer. Nog meer mensen /vakantiegasten erbij, nota bene op de dijk, die als vluchtroute moet dienen, maakt het vluchten alleen maar moeilijker, zo niet onmogelijk. Maak er zo min mogelijk locaties bij van waaruit je gewoonweg niet kunt vluchten, of hef ze op. Ergo geen vakantiehotspots bovenop de dijk (of waar dan ook) en weg met de kerncentrale. Dat voorkomt een hoop oplossingen die er gewoonweg niet zullen zijn. Een veilig gevoel, maar het beleid geeft die veiligheid vooralsnog niet. Sterker nog, minister Kamp vraagt nog steeds en herhaald om een tweede kerncentrale. Zou hij die misschien op Brouwerseiland gedacht hebben? Jammer dan, dat eiland komt er nooit.

 

Leen Harpe